Sen..!

Kokusu.. Diyorum, tüm iliklerime işleyen..

Gözleri… O ucu bucağı olmayan dipsiz yer.. Her baktığımda beni en derinliklerine çeken.. Kirpiklerinin sayısını bildiğiniz biri oldumu hiç hayatınızda? Yada saçına düşen ilk beyazı, cüzdanınızda taşıdınız mı? Nasıl bir büyü bu? Kusur? Kimde var olurdu? Ben bulamadım aradım mı? Sanırım ona bukadar hayranken fırsat bulamadım 🙂 Erimekle meşgülüm.. Her zerrene derler.. Damarlarından akan kanın sıcaklığını hissetmek desem çok mu abartırım?

Ya işin içine özlem girerse.. Bu deli ne yapar? Sen derim uyurum.. Sen der kalkakırım… Bazı geceler zehir zemberek..! Yanında hızla geçen zaman, yokluğunda öldü… Kokun dudaklarımın üstüne sinmezse, günüm nasıl güzel geçsin? Çoraplarımla yatıyorum, ayaklarımı ısıtanım gitti.. Üstümüde örtmüyorum hasta olursam belki gelirsin.. Ha birde çok sigara içiyorum…

Geceleri yalnız sokaklarda geziyorum.. Sessizlik sanki senin sesini fısıldıyor kulaklarıma.. Hele o yağmurdan sonra gelen koku.. İşte tamda o an sen geldin sanıyorum..

Bir gece,
Gecede bir uyku..
Uykunun içinde ben..
Uyuyorum,
Uykudayım,
Yanımda sen.Uykumun içinde bir rüya,
Rüyamda bir gece,
Gecede ben..
Bir yere gidiyorum,
Delice..
Aklımda sen.Ben seni seviyorum,
Gizlice..
El-pençe duruyorum,
Yüzüne bakıyorum,
Söylemeden,
Tek hece.Seni yitiriyorum
Çok karanlık bir anda..
Birden uyanıyorum,
Bakıyorum aydınlık;
Uyuyorsun yanımda.
Güzelce… Özdemir Asaf. 🙏