Sen Değerlisin..

Yaraların, ışığın içeri girdiği yerdir… – Mevlana.

Ne güzel söylemiş.. Hayatınızın neresinden Bakarsanız bakın. En çok yaran nereden acıyorsa orası kan revan içindedir..

Yaşanılan acı tecrübeler bugünün mimari ‘SENİ’ inşaa eder..! Belki çok kötü birisin, belki çok kırılgan ve yahut çokça yalnız.. Bunu size yapan birileri mutlaka vardır.. Sende istememişsindir ki şuanki seni.. Memnun değilsindir kendinden.. Belkide yorgunsundur.. Birazda bıkkın…

Sen ‘BİTTİ’ Demeden herşey bitmez bunu da bilesin.. İster kendini bitirirsin, istersen seni bitirmeye çalışan şeyleri… Sorunda kendinsindir, çözümde…

Kendini sevmezsen, seni sevenleri nasıl göresin ki… Hep mi yalnızdın? Yok muydu çevrende kimse? Yoksa sen mi yolladın hepsini?

Ya kötü olmana sebep olarak hep mi Hayatı suçladın? Bahaneler seni daha mı az kötü yaptı? Birazda vicdan vardı onu rahatlatma istediği mi duydun içinde?

Çok mu üzdüler seni? Hormu gördüler? Aşağıladılar? Ee birazda suçladılar? Sen ne yaptın peki? Sustun mu? Kırıldın, incindin, ağladın,sustun… Peki bu sana ne kazandırdı. İyi birimi olmuş oldun? Yoksa ‘acıların insanı’ olarak hep iyi davransınlar diye kendinden ödünler mi verdin?

Her seçim SENİN hayat SENİN..! Senin kendine vermediğin değeri bir başkasından istemeye hak göremezsin..! Yada yapmış olduğun ‘Kötülüğü’ başkasını suçlayarak TEMİZLENEMEZSİN.. Çamurlu ellerini suyla yıkadığında sen o çamura hiç bulaşmamış olmuyorsun..! İyi niyetimi suistimal ettiler…! Kim etti? Onlar sana bunu yaparken sen neredeydin? Sen seni sevsinler diye herşeyini feda ederken onlar sana seni tatmin etmeyen sevgilerini sunduğunda çok mu mutlu oluyorsun? Yada ‘ben ona böyle yardım ettim, yok en zor zamanında ben yanındaydım’ diye karşılık beklediğin sürece o karşılık sana hiç bir zaman geri dönmiycek, boşuna bekleme..! Ya yap iyilik ‘karşılıksız’ yada yapma ‘hesapsız’..Bir daha şuan ki yaşında olabileceğinin garantisi varsa devam edebilirsin.. Aynı güzellikte,aynı yaşta, aynı sağlıkta.. Hiç biri kalmıcak.. Ve sen bir gün geriye baktığında uğruna yakıp yıktığın herşeyden pişmanlık duyabilirsin.. Önce kendine kızarsın.. Sonra giden ‘sana’.. Toparlamak için bir anlık girişimde bulunursun ohooo bir bakmışsın tren yerinde yok.. Sen DEĞERLİSİN.. Belki şuan anlamıyor göremiyor olabilirsin ama birileri için mutlaka değerlisin.. Belki kıbleye dönen iki el senin için dua ediyordur.. Sana belli etmeden meraklanan bir baban vardır.. Bir çocuğun gözyaşındasındır belki.. Bir adamın yüreğinde.. Görmek istedikten sonra sen değerli olabildiğin yerdesindir de, istenmediğin yerlerde zorluyorsundur kendini..

Sen sadece kendin olmaya bak..! İçinden nasıl geliyorsa.. İçinde dışında ‘sensin’ bırak başkaları yalnızca seni sevsin..

Yine mevlanın bir sözüyle bitiriyorum..

Kendini küçük görmeyi bırak.. Sen yürüyen EVRENSİN…!