Dağdır derler, sığınak, ha birde kız çocuklarının ‘ilk aşkı’..Benim öyle olmadı.. Benim ilk aşkım da sığınağımda ‘dedem’ oldu..Ben babama benzeyen bir eş aramadım ‘dedem’ gibi olmalıydı benm eşim.. Ona benzemeliydi..
Baba.. İçimdeki en ücra köşelerimin yalnızlığı..
Baba… Kız çocukluğumun terkedilişi…
Baba… Zor durumda sığındığım liman, beni o dipsiz çukura iten adam..
Baba…
-özledim artık gel!
…. -Biz geldik.
…. -Yoğun çalışıyorum.
… – Hiç arayıp sormuyorsun?
…. – Evlenicem ben..Bir düzen kurcam kendime..
… – Torununa hasta doğucak dediler. Hiç mi merak etmedin! Sağlıklı mı? Kızım kurtuldumu?
…. – Sen bayram da elimi öpmeye gelmedin………
…………….. En büyük hayal kırıklığımsın sen ‘baba’!!
İçimdeki kız çocuğu öleli bir hayli oldu ama arada ağlamaya devam ediyor.. Ne istiyor ki benden. Giden gitti.. İlk terk edilişim en kanatan yerden oldu.. Çok mu yakındık? Değil aslında. Ama o hep vardı, bir telefon uzağımdaydı.. Şimdimi? O telefon hiç çalmıyor. Çalsa açar mıyım? – KOCA BİR HAYIR!!
Eee neyin üzüntüsü ki bu?
Bilmem.. O boşluğu tarif edemem. Yakıcı, derin, kasvetli bir yer.. Bazen göğsüme oturur nefessiz kalırım.. Bazen onu hiç hatırlamam..
Kendime kızarım!!
Bir ‘babanın sevmediğini kim sevsin?’ derim.. Sonra Annemin gülümsemesi gelir aklıma utanırım..
Aslında yazmaya gerek yok.. Ama her giden ardında bir cümle bırakır.. Sıcacık bir damla gözyaşı..
Kimileri pişkindir.,duysusuzdur..buda öyle bir durum. Ben burdan yazarım. Oda Ordan bayramı kutlar.. Ben ‘yavrum’ derim, oda yeni bir ‘hayat’ der.. Kimsenin aklına gelmez benimde başıma geleceğini hiç düşünmezdim.. Halbuki herşey bizim için değilmi? Nasılda unutup yaşıyoruz. Hiç gitmicekmiş gibi seviyoruz..! ‘babana bile güvenme’ oha ne büyük laf! Yok artık!
Tam olarak var artık..!!
Çok mu depresif yazılarım? Çok mu öfke barındırıyor her cümlem?
Ama ben bunları yazmazsam kendime ihanet etmiş olurum!! Önce kalbimi çütüren cümleleri dile getirmeliyim ki, güzeli yazabileyim..
‘Dilimin ucundaki kelimeler’ tamda bunu ifade ediyor bana.
Hoş kalın.. Bu hikayenin bir sonu yok. Başroller hayatta..
Bir kadın..

Bir baba..
